<<Η μεγαλύτερη φτώχεια είναι η φτώχεια συναισθημάτων...
γι΄αυτό και κανένα συναίσθημα δεν είναι κακό ή μη αποδεκτό. Ανήκουν όλα στην παλέτα των χρωμάτων που κάνουν τη ζωή μας πολύχρωμη κι ενδιαφέρουσα.
...γι'αυτό και πρέπει να μάθουμε να αναγνωρίζουμε, να ονοματίζουμε, να μη φοβόμαστε τα συναισθήματά μας, να συζητάμε γι΄αυτά-κάτι που δεν είναι πάντα εύκολο-όσο νωρίτερα γίνεται στη ζωή μας. Πρώτα μέσα στην οικογένεια και μετά στο πρώτο μας σχολείο. Έτσι μαθαίνουμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας ώστε να μπορούμε να ζούμε με αρμονία>>.